(( پسری تنها))

دعوا سر يك لقمه نان

پنج، شش ساله به نظر مي‌‌رسيد. دست‌هاي كوچكش هيچ شباهتي به دست‌هاي ظريف همسالانش نداشت. لباس‌هاي بزرگتر از اندازه‌اي كه به تن كرده و بسته آدامسي كه به دست داشت، معصوميت صورتش را چندبرابر كرده بود. جلوي رهگذران را مي‌‌گرفت و تا آدامسي به آنها نمي‌‌فروخت، رهايشان نمي‌‌كرد. آخرين بسته آدامس را هم كه فروخت، همان وسط خيابان بسته خالي را روي سر گرفت و بي‌توجه به نگاه‌هاي اطرافيان از ته دل خنديد.

***

پديده كودكان خياباني يكي از مشكلات آسيب‌زاي اجتماعي است كه از ديرباز در سراسر جهان وجود داشته و در سال‌هاي اخير به دلايل گوناگون در كشور ما نيز افزايش يافته و گسترش روزافزون آن ضرورت پيگيري و رسيدگي به آن را بيش از پيش آشكار مي‌‌سازد.

بيش از صد ميليون كودك خياباني و كار در جهان وجود دارد كه درصد قابل توجهي از آنها متعلق به كشورهاي عقب‌مانده و يا در حال توسعه هستند اما اين‌كه سهم كشور ما از اين ارتش چندميليوني چقدر است، به درستي مشخص نيست.

حتي سازمان بهزيستي كه خود را متولي جمع‌آوري اين كودكان مي‌‌داند، ارائه هرگونه آمار دقيق در اين زمينه را به دليل شناور بودن اين اطلاعات، غيرممكن دانسته و مي‌‌گويد: نه تنها بهزيستي، بلكه هيچ ارگان و نهادي در كشور نمي‌‌تواند ادعا كند كه از آمار دقيق كودكان كار و خياباني اطلاع دارد.

عليرغم اين‌كه سازمان بهداشت جهاني تمام افراد زير هجده سال را كودك به شمار آورده و هرگونه كار اين كودكان را ممنوع دانسته اما با اين حال فقر مالي و نياز، مهم‌ترين دليل وارد شدن اين كودكان به بازار كار است. از سوي ديگر نيز تقاضا براي نيروي كار ارزان، بدون بيمه و ماليات و... بازار كار كودكان را رونق بخشيده و سبب جذب روزافزون آنها از سوي كارفرمايان شده است.

عده‌اي معتقدند كه براي تميزي و زيبايي چهره شهر بايد اين نان‌آوران كوچك را از سطح شهر جمع كرده و در مراكز مخصوص نگهداري كرد غافل از اين‌كه براساس بررسي‌هاي كارشناسان بيش از هشتاد درصد اين كودكان داراي خانواده هستند؛ خانواده‌هايي كه براي امرار معاش و گذران زندگي، كودكان خود را به كار در خيابان‌ها وادار مي‌‌كنند.

كودكان كار خياباني كساني هستند كه بيشترين ساعات زندگي و گاه تمام آن را در كوچه و خيابان مي‌‌گذرانند و عليرغم داشتن خانه و خانواده، از كوچك‌ترين و ابتدايي‌ترين حقوق انساني خود كه همان حق آموزش و تحصيل است، محروم مانده‌اند و والدين اين كودكان هر روز صبح به جاي روانه كردن آنها به مدرسه، بسته آدامس يا كاسه تكدي‌گري را به دست‌شان مي‌‌‌دهند و در دامن خطرات بي‌انتهاي خيابان رهايشان مي‌‌كنند.

***

چهار، پنج ساله است؛ تا آدامسي از او نخري، رهايت نمي‌‌كند. پنج، شش ساله است؛ فال مي‌‌فروشد. شش، هفت ساله است؛ دعا مي‌‌فروشد. هفت، هشت ساله است؛ شيشه خودرو پاك مي‌‌كند. دعواهاي‌شان مثل تمام كودكان همسن و سال خود بر سر يك شكلات يا يك اسباب‌بازي زيبا كه در ويترين مغازه ديده‌اند، نيست. دعواهاي‌شان سر مسائل مهم‌تري مثل پول است،0 سر يك لقمه نان، سر معاش!

|+| نوشته شده در جمعه بیست و سوم فروردین 1387 ساعت 12:7 بعد از ظهر توسط ((پسری تنها)) |

عیدی من یادت نره

عیدی من یادت نره بوسه من یادت نره گل واسه من یادت نره عیدی من یادت نره

سوگل هفت سین دلم سبزه و سیب و سمنو جمع همه جمعه بازم بگو که کم داری منو دوباره سال نو شده تحویل ساله نا زنین تو با سلیقه خودت سفره هفتسینو بچین

امسال یه سال محشره با تو فقط خوش بگذره فدای اون چشات بشم عیدی من یادت نره یه لحظه خندیدن تو از همه چی قشنگتره تو لحظه تحویل سال عیدی من یادت نره

عیدی من یادت نره بوسه من یادت نره گل واسه من یادت نره عیدی من یادت نره

وقتی میای خبر بده تا ابرو داری کنم تمام دنیارو واست یک شبه گلکاری کنم هر چی که دلخوری داری از تو قلبت بتکون بزار که موندگار بشه خاطره های خوبمون

دنیا دوباره نو شده پر از عطر زیبایی بهار دلای پاک و کهنه رو از این به بعد بزار کنار الهی که سال جدید سال خوشی باشه برات الهی امسال برسی به همه ارزوهات

عیدی من یادت نره بوسه من یادت نره گل واسه من یادت نره عیدی من یادت نره

|+| نوشته شده در یکشنبه هجدهم فروردین 1387 ساعت 9:50 قبل از ظهر توسط ((پسری تنها)) |

چیه دلم گرفتی

چیه دلم گرفتی واسه چی داری گریه میکنی

چیه دلم شکستی واسه کی داری گریه میکنی

چیه دلم غریبی چی دیدی داری گریه میکنی

میگی گذاشته رفته اونیکه که مثل نفسه تو بود

میگی دلتو شکسته اونیکه همه کس تو بود

میگی دیدی نمونده پای همه حرفای که زده بود

دله من میدونم داری دیونه میشی اما باز بیخیالش

بابا بیخیالش

دله من میدونم داری دیونه میشی اما باز بیخیالش

بابا بیخیالش

چیه دلم گرفتی واسه چی داری گریه میکنی

چیه دلم شکستی واسه کی داری گریه میکنی

چیه دلم غریبی چی دیدی داری گریه میکنی

میگی گذاشته رفته اونیکه که مثل نفسه تو بود

میگی دلتو شکسته اونیکه همه کس تو بود

میگی دیدی نمونده پای همه حرفای که زده بود

دله من میدونم داری دیونه میشی اما باز بیخیالش

بابا بیخیالش

|+| نوشته شده در شنبه سوم فروردین 1387 ساعت 9:25 قبل از ظهر توسط ((پسری تنها)) |